Vele mensen lijden aan een bepaalde vorm van dementie en nog veel meer mensen lijden mee. De mantelzorgers, de direct betrokkenen in de familiekring.
Als het dementieproces begint, breekt voor hen allen een zware tijd aan.

Gelukkig kan er in de meeste gevallen een beroep gedaan worden op medewerkers van de dagopvang en geheugenpoli. Medewerkers die de dementerende en zijn/haar relaties een helpende hand biedt in de wirwar van mogelijkheden rond hulp.
Medewerkers die ervoor zorgen dat de dementerende de juiste hulp krijgt en dat direct betrokkenen ontlast worden.
Met hun hulp is het gelukkig mogelijk om de dementerende zolang mogelijk thuis te houden. Thuis in zijn/haar eigen vertrouwde omgeving.

De medewerkers van de zorginstellingen en de vrijwilligers aldaar vormen het vangnet als de dementerende niet meer thuis kan blijven wonen en opname in een zorginstelling noodzakelijk is geworden. Met elkaar doen zij hun best om de dementerende nog een 'fijne oude dag' te bezorgen. Gedurende het dementieproces vormen al deze medewerkers een onmisbare schakel en zijn van onschatbare waarden.

Met mijn boekje "Wanneer mag ik uit detentie?" bied ik de lezer de kans om meer te weten te komen over Lewy Body dementie. Ik beschrijf welke impact het heeft gehad in ons gezin en hoe wij ermee omgegaan zijn.
Kortom: wat gebeurde er zoal toen bij mijn vader Lewy Body dementie werd vastgesteld.

Van meerdere lezers heb ik gehoord dat zij er meer inzicht door hebben gekregen, er herkenning in hebben gevonden en steun aan hebben gehad.
Het is geen zwaar verhaal geworden, hoewel het wel een zeer zwaar proces was.
Wij hebben vooral genoten van elkaar, met elkaar en hebben gedurende het dementieproces de humor in ons leven niet verloren.

Mijn boekje wordt in vele zorginstellingen gebruikt als waardevol informatiemateriaal.